யாராவது இவ்வுலகிற்கு சொல்வீர்களா?

எனது மண்ணின் துயரை 

யாராவது 

இவ்வுலகிற்கு 

சொல்வீர்களா?

நான் குஞ்சாக இருக்கையில் 

என்னுடன் 

விளையாடிய 

குழந்தைகளை காணவில்லை.

சவக்காடாய் போன 

என் சொர்க்க பூமியை 

மீட்டுத் தருவீர்களா?

                        -செல்வி-

எரிந்த தேசத்தின் மீள்நினைவுகள் 

கூடார வாழ்வில் ஒவ்வொன்றாய் 

இழந்து 

சொந்த நிலபூமி இருக்க

அகதி

உறவு இருக்குமோ ஏக்கம்   

புகையாய் உயிர் போகும் அவலம் 

                                                       -செல்வி-

அன்னையர்தினம்

கருவறைதன்னில்
    காவியமாக்கி
 பூமித்தாயின்மடியில்
     தவழவிட்டு
ஒளியைதந்து
      ஒளியாக்கி
எம் உயர்வில்
     இதயம் பூத்திருக்கும்
என் அருமைத்தாயே
     அன்னையர்தினம்  -இன்று
அன்னியமண்ணில்-நான்
    இருந்து வாழ்த்தி மகிழ்கிறேன்.
                                                  -செல்வி -
              

உறங்காத மனது

அடையாளமிழந்து
வீடு உறங்கிற்று
உண்ண உணவற்று
சமையல் கூடம் உறங்கிற்று
வேலியற்று
வீதி உறங்கிற்று
சோகத்தில்
ஊரே உறங்கிற்று
சோர்ந்து
கண்களும் உறங்கிற்று
மனக்கண்கள் மட்டும்
சதா திறந்திற்று
சிவனின் நெற்றிக்கண்ணாக மாற
துடித்திற்று.
                -செல்வி-                                                 

வானத்தைப்போல
ஈழத்தமிழனுக்கும்
ஒளிர்வு,பேர்காரிருள்,
இடி மின்னல் வாழ்வில்.

பிரசவத்தின் போது
தாய் மரணம் நிகழ்ந்ததா?
கிழிந்து கிடக்கிறது
தமிழர் இதயம்.

ஒரு நாணயத்தைப்போல
தாயகமும் புலமும்
இணைந்து கிடக்கிறது.

சிரிக்கவோ அழவோ
முடியாமல்
சிதைந்து கிடக்கிறது
தமிழர் முகம்.

நனவை
கனவாக்க மறுக்கிறது
மனம்.

தாய் மண்ணில்
எம் சுவடுகளை
தின்னுகின்றன
சிங்கவேச நரிகள்

குமுறல்களைக்கூட
கொட்டவோ,மெல்லவோ
முடியாமல் திண்டாடி
நடுவழியில் நிற்கிறது கவிதை.
                                         -செல்வி-

நீளும் நினைவில்

நிமிர் வாழ்வும்
வான எல்லை தொட்டு
பூத்த அழகும்
கானல் நீரானதோ

வீழும் போதும்
துள்ளி எழும்
அதிசய இனம்
ஆளும் காலம்
மீள வரும்.

வாழும்  போதும் 

மாளும் போதும் 

மானம் காத்தவர் தன்
நீளும் நினைவில்
"விடுதலை"வென்று தரும்.
                                   _செல்வி-

வன்னி மகள் பாடுகிறாள்

வன்னி மகள் பாடுகிறாள்
வாழ்விழந்து வாடுகிறாள்
அரவணைக்க தந்தையில்லை
அமுதூட்ட தாயுமில்லை
அன்புதர அண்ணன் இல்லை
யாருமற்று என்ன செய்வாள்
                                            (வன்னி)
முள்ளி வாய்க்கால் கொள்ளியிட
பள்ளி இழந்தது எங்கள் நிலம்
வெள்ளி விழப்பார்த்து விட்டால்
கள்ளி மரம் நாம் பார்ப்போம்
வெள்ளிமட்டும் விழுகிறதே
கள்ளி மரம் எங்கும் இல்லை
                                           (வன்னி)
குருவிகள் வாழ்ந்த கூடு -இன்று
கருகிப்போனது பாரு
அருவிகள் ஓடும் காடு-இன்று
கிருமிகள் வாழும் இடுகாடு
தேனும் மயிலும் வாழ்ந்த பூமி
தேரும் ஊரும் சேர்ந்த சாமி-இன்று
பாம்புகள் நெளியும் உடலமாடா-எங்கும்
பல் இளிக்கும் சடலமடா
பிறவிகள் போதும் பிறவிகள் போதும்
உறவுகள் தொலைந்த பிறவிகள் போதும்
                                                            (வன்னி)


உயிர் கயிறாக திரிகின்ற காலம்
தீ காற்றாய் வீசும் ஓலம்
குருத்துவிட குருத்துவிட
பயிர் அழிகின்ற கோலம்
பார்த்திருக்க பார்த்திருக்க
நிலம் பறிபோகும் அவலம்
                                       (வன்னி)
                                            -செல்வி-

இதயப்பிழிவு

பறவைகள் வாழ்ந்த கூடு
சாம்பலாயிற்று.
கூடுகள் நிறை அழகு பூமி
இன்று சுடுகாடு .
தாய்ப்பறவை ஒன்று
குஞ்சுகளுடன்
அந்நிய மண்ணில்
தந்தையோடு இணைந்திற்று.
புதிய கூடு
வனப்புடன் உதித்தாலும்
மண் வாசமும்,
கூடிப்பறந்த பறவைகளின் நினைவும்---.
                                                         -செல்வி-
-